Wiadomości

IIoT w fabryce: od jednego problemu do skalowania na linie

Portal Control Engineering opisuje kolejność wdrażania IIoT w zakładzie: od inwentaryzacji i jednego problemu po pilotaż i skalowanie.

Redakcja Ekocentr2 min czytania

Technik z tabletem sprawdza dane z czujników przy linii produkcyjnej w hali

Fabryki mają dane, ale często nie robią z nich użytku: zostają w sterownikach albo trafiają do arkusza, który ktoś przegląda raz w tygodniu, gdy awaria już zatrzymała linię. Tak zaczyna swój przewodnik po wdrażaniu przemysłowego internetu rzeczy portal Control Engineering. Autorzy pokazują kolejność działań, która ma uchronić zakład przed samym zbieraniem danych.

Najpierw problem, potem czujniki

Punktem wyjścia jest inwentaryzacja istniejącej infrastruktury, a zaraz po niej pytanie, co w zakładzie boli najbardziej. Zalecenie brzmi: w pierwszym etapie skupić się na jednym kluczowym parametrze i zapisać jego wartość bazową przed wdrożeniem. Dzięki temu po kilku miesiącach da się wykazać zarządowi, czy inwestycja coś zmieniła.

Wdrożenie nie obejmuje od razu całego zakładu. Tekst zaleca pilotaż (Proof of Concept) w jednej reprezentatywnej komórce produkcyjnej, a dopiero potem powielanie sprawdzonej architektury na kolejne linie z tym samym modelem danych. Maszyny mają się komunikować przez standardy otwarte, nie przez zamknięte rozwiązania jednego producenta.

Bezpieczeństwo i ludzie

Połączenie maszyn z siecią zwiększa ryzyko ataku. Autorzy, powołując się na normę IEC 62443, wskazują na oddzielenie sieci automatyki od korporacyjnej zaporami, segmentacją VLAN i strefą DMZ oraz na zmianę domyślnych haseł w urządzeniach brzegowych. O tym, jak ułożyć taką sieć, piszemy też w tekście o sieci OT w zakładzie.

Wśród najczęstszych błędów artykuł wymienia podział między automatykami a informatykami, zbieranie wszystkiego bez filtra oraz traktowanie systemu jako narzędzia kontroli. Utrzymanie ruchu powinno współtworzyć pulpity już na etapie projektu, bo to ono wie, jakie wykresy pomagają w diagnozie.

Przykłady z artykułu

W pierwszym przykładzie monitoring drgań i poboru prądu wychwycił narastający dryf parametrów łożyska transportera. Element wymieniono w planowanej przerwie, bez zatrzymania linii. W drugim zakład przetwórstwa tworzyw zliczył mikroprzestoje krótsze niż 3 minuty i okazało się, że maszyny stają około 40 razy na dobę przez drobne zakłócenia podawania surowca. Po ich usunięciu wskaźnik OEE linii wzrósł o blisko 9%. Autorzy szacują też, że pilotaż w średnim zakładzie to wydatek rzędu kilkuset tysięcy złotych, a zwrot mieści się w 1,5-2 latach.

Dla czytelnika z zakładu wniosek jest prosty: zanim kupi czujniki, powinien wybrać jedną stratę i ją zmierzyć, na przykład według zasad opisanych w tekście o predykcyjnym utrzymaniu ruchu.

Czytaj dalej