Maszyny i utrzymanie ruchu

Total Productive Maintenance (TPM): co to jest i jak wdrożyć

TPM przenosi część dbania o maszynę na operatorów i celuje w zero awarii. Zobacz filary metody i kolejność wdrażania.

Redakcja Ekocentr3 min czytania

Operator czyści i sprawdza obrabiarkę, obok technik utrzymania ruchu zapisuje uwagi na tablecie

Total Productive Maintenance, w skrócie TPM, to podejście do utrzymania ruchu, w którym za stan maszyn odpowiadają wspólnie operatorzy, utrzymanie ruchu i kierownictwo. Celem jest eliminowanie strat związanych z awariami, przezbrojeniami, mikroprzestojami i wadami jakościowymi, a nie samo naprawianie usterek. Metoda wywodzi się z japońskiego przemysłu i jest jednym z filarów lean manufacturing.

Co oznacza TPM w praktyce

W tradycyjnym podejściu operator obsługuje maszynę, a gdy ta się psuje, wzywa utrzymanie ruchu. TPM zmienia ten podział: operator codziennie czyści, smaruje i kontroluje maszynę, a służby techniczne zajmują się zadaniami wymagającymi specjalistycznej wiedzy. Dzięki temu drobne nieprawidłowości wychodzą na jaw, zanim zatrzymają produkcję.

Pojęcie TPM bywa mylone z wskaźnikiem OEE. TPM jest systemem działania, a OEE to miara, którą można go oceniać. Sposób liczenia opisujemy w osobnym tekście o OEE i efektywności maszyn, więc tutaj zostajemy przy filarach i wdrożeniu.

Filary TPM

Klasyczny model opisuje osiem filarów, choć w różnych firmach i publikacjach liczba oraz nazwy mogą się nieco różnić. Najczęściej wymienia się następujące.

Filar Czego dotyczy
Autonomiczne utrzymanie ruchu czyszczenie, smarowanie i podstawowe kontrole wykonywane przez operatora
Planowane utrzymanie ruchu przeglądy i wymiany według harmonogramu, a nie po awarii
Utrzymanie jakości kontrola warunków maszyny, które wpływają na wady
Doskonalenie ukierunkowane zespoły rozwiązujące największe straty na wybranych maszynach
Wczesne zarządzanie sprzętem doświadczenia z eksploatacji uwzględniane przy zakupie i projekcie nowych maszyn
Szkolenia rozwój umiejętności operatorów i techników
Bezpieczeństwo, zdrowie i środowisko eliminowanie zagrożeń przy pracy z maszyną
TPM w administracji usprawnienie procesów wspierających produkcję

Autonomiczne utrzymanie ruchu

To filar, od którego zwykle zaczyna się wdrożenie. Operator uczy się dokładnego czyszczenia maszyny, bo podczas czyszczenia widzi wycieki, luzy, pęknięcia i zużycie. Potem ustala się standardy czyszczenia, smarowania i kontroli, a w końcu operator sam wykonuje proste przeglądy według listy.

Porządek na stanowisku pomaga tu najbardziej. Z tego powodu TPM często łączy się z metodą 5S, opisaną w artykule o wdrożeniu 5S na hali. Czysta maszyna i stanowisko z wyraźnymi oznaczeniami to warunek skutecznych kontroli.

Największe straty w TPM

Metoda wyróżnia sześć klasycznych strat: awarie, przezbrojenia i regulacje, drobne przestoje, spadek prędkości pracy, wady jakościowe i straty rozruchu. Zespoły zaczynają od zebrania danych o tym, które z nich pochłaniają najwięcej czasu na wybranej maszynie, a następnie planują działania zaradcze. Skuteczność ocenia się powtarzanym pomiarem.

Jak wdrożyć TPM

  1. Wybierz maszynę lub linię pilotażową, na której straty są najbardziej widoczne.
  2. Zbierz dane o przestojach i ich przyczynach, choćby w prostym arkuszu zmianowym.
  3. Przeprowadź generalne czyszczenie i inspekcję z udziałem operatorów, oznacz wszystkie nieprawidłowości.
  4. Usuń źródła zabrudzeń i miejsca trudno dostępne do czyszczenia i smarowania.
  5. Spisz standardy czyszczenia, smarowania i kontroli, najlepiej z fotografiami.
  6. Przeszkol operatorów i wprowadź krótkie, codzienne kontrole na początku zmiany.
  7. Ustal harmonogram planowanych przeglądów i zasady zgłaszania usterek.
  8. Mierz efekt i przenieś rozwiązania na kolejne maszyny.

Role w zespole

Operator odpowiada za czystość, podstawowe kontrole i zgłaszanie nieprawidłowości. Utrzymanie ruchu planuje przeglądy, prowadzi naprawy zaawansowane i uczy operatorów. Kierownik produkcji zapewnia czas na te czynności, bo bez niego TPM kończy się na deklaracjach. Dział techniczny i zakupy uwzględniają doświadczenia z eksploatacji w kolejnych inwestycjach, w tym w automatyzacji, o której piszemy w tekście o robotyzacji małej firmy produkcyjnej.

Dokumentowanie i dane

TPM wymaga prostych, ale systematycznych zapisów. Karta stanowiska zawiera listę czynności, ich częstotliwość i osobę odpowiedzialną. Rejestr przestojów pokazuje, co i na jak długo zatrzymało maszynę, a rejestr zgłoszeń usterek, ile z nich naprawiono w wyznaczonym czasie. Z takich danych wynika, gdzie dodać kolejne kontrole albo skrócić przeglądy.

Błędy przy wdrażaniu

Do częstych potknięć należy zrzucenie obowiązków na operatorów bez dania im czasu i narzędzi, traktowanie TPM jako programu działu utrzymania ruchu oraz brak pomiaru. Bywa też, że wdrożenie obejmuje wszystkie maszyny jednocześnie i tonie w papierach. Lepiej pokazać wynik na jednej linii, a dopiero potem rozszerzać zakres.

Na co patrzeć po pierwszych tygodniach

Czy operatorzy faktycznie wykonują kontrole, czy liczba drobnych przestojów spada, czy zgłoszone usterki są naprawiane w ustalonym czasie i czy standardy są aktualne. Jeśli któryś punkt zawodzi, poprawia się organizację pracy, nie ludzi.